Pajenn:Riou - An ti satanazet.djvu/36

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Gwiriekaet eo bet ar bajenn-mañ
35
EVEL E RIMADELL AR GAZEG WENN

Job a brennas an armel hag a lezas an alc’houez en nor.

— « Trist eo. » a huanadas ar voereb.

Daou vunud goude edo adarre moredet.

— « Serromp an nor war ar gwele ! » eme Job.

Mes kerkent ma voe fiñvet an dorioù, ar voereb a lavaras en he mored :

— « O ! aer, aer din ! »

Setu e voe lezet ar gwele digor-frank.

— « Livirit un dra bennak ’ta, Lom ! » eme Job.

Ha Lom a grogas adarre da lavarout :

— « O moereb ! O, moereb !… »

— « Peoc’h, en anv Doue ! » eme ar voereb, hep digeriñ ul lagad ; « poan-benn a rit din. »

An daou niz a chomas eta dilavar.

Ne voe trouz ebet en ti. Job a selle ouzh Lom (ha vice versa) gant daoulagad du ha leun a rebechoù.

— « C’hwi an hini a zo kaoz, genaoueg ac’hanoc’h ! »

Goude un abadennig, ar voereb a c’houlennas :

— « Aet oc’h kuit ? Ne glevan mui ho mouezh. »

— « Amañ emaomp, » emezo o-daou.

Ha Job a zeredas buan eus an armel d’ar gwele.

Job avat, a redas adarre d’an armel, goude m’en devoe kemennet da Lom pasaat ha toc’hellat e-leizh e c’hourlañchenn. Lakaat a reas e zorn war an alc’houez ; treiñ a reas anezhañ ar