Pajenn:Berthou - En Bro Dreger a-dreuz parkou.djvu/48

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ar bajenn-mañ n'eo ket bet adlennet


zou, o toni adreuz, alies, a roe bourd d’an lioll. Janedik oa leun a lorc’h enni; graet be defoa dispignou hag a zeblante re-vras d’an Ao. Kaer. Sonjal a re ennan e-unan : oh Janned ’. Janned! petra cTieus graet ? Mar peuz graêt dle, red a vezo o faea, ha gant petra ? Diwar goust ar bevien hag ar vugali-gou ? Ilogen arruout a reas eur plad gant Janned hag a lakaas ar person koz en fulor. « Na petra, Janned, kollet ac’h eus ho spered ? Ainan ’zo eun Eskob hag a zo gouest, hen e-unan, da rivina parrez Lanvilin. Ne zigaset netra aman ken, en hano Doue ’ Rak warcTioaz ni a vezo, c’houi lia nie, war ar plouz! » Ar person koz a dueze ïfen devoa ket an Eskob disket ar brezoneg, Jiogen ar Vikel Vras a gomze reiz niad hon yez hag heinan a droe e galleg, d’an Eskob, rebecliou ar potr koz. Ilag an Eskob da foeta, herda nf liall, friko Janedig. Ar paour kez koz a golle e skiant. Ilogen pa zavas an dud diouz an daol. Janedig a lakaas pevar billied a gant lur e dorn ar person koz. Pevar c’hant lur evit e bevien ’ 54. Euit PAOUK-KAEZ DENA-FUItNEZ Au lioll dùd lur n’ int ket bet Gresiaued. Bet a zo lia beza ez eus c’hoaz nieur a hini en Breiz-Izel. I*ipi ’n Tiek a veve e parrez Pleuvian war-dro kreizan xixd kantved d’a-r inare ne oa ket deut c’hoaz ar cTielaouennou da zivoeda pennou ar Vre-toned. Besa oa en iliz Pleuvian — hag eno ainan cTioaz — eur skeuden gaer a Sant Jord, koat livet — inar 11’ez eus ket deut estren bennak o welout eur mik ouz Sant parreziou all, aluzen d’ezan zorn. An nep en dije graet voger ar eur sant plastr, a Bariz, da gemer he lecTi. Eun a vije bet souezet, o tont-e-maez euz an iliz, paour, en e goaze war voger ar vered, lienvel Jord. Ar paour-ze oa Pipi ’n Tiek. Beleien hag an nebeut a veajourien a dremene, a roe daoust d’ezan da dreinen hep astenn nepred e n’ anaveze ket an den-man a lavare moarvat wellocTi impli diouz e nerz ebars ar parkou eget war ar vered ocTi heolia. Tlogen Pipi ’n Tiek ne veve ket dre aluzen ; an aluzenou digemeret gantan a vije rannet etre pevien, muiocTi ezommek egetan. Chom a re ebars ar bourk pa ’n dije netra d’ober, rak eno e vijt1 kavet evit rei dorn d’eul labour bennak n’eus forz e petore ti. Mar vije eun dra bennag a bounner da zougen, dour da gercTiat, Pipi vije prest raktal. E r’hopr a vije eun tamm bara pe eur gwennek: « Daou wennek a zo re », emean. Boazet a oa da vutunat dalcTimat eur c’horn butun pri. Bep .beure hen a brene e vutun, hogen ne zispigne netra mui. Parrue divez an deiz, hen a ranne e wenneien etre ar bevien all. Ar re-man, o zac’h war o cTiein, a dremene dre ar bourk, o c’hou-zout reiz-mad o dije an aluzen wellan digant Pipi ’n Tiek. Setu eta, pa ’n dije gounezet e vevans, Iien a landreante (‘iid.ro