Pajenn:X3 - Sketla Segobrani vol 1 1923.djvu/130

Eus Wikimammenn
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask
Adlennet eo bet ar bajenn-mañ
— 131 —

savet gant rouanez hag uhelidi Keltia annezlec’hiou ec’honoc’h choaz, da skouer ti Kotuatos an Arverniad, ennan hanter-kant kambr a-zor-da-zor, pe hini Eposterovidos, al Lingon, ennan pevar-ugent kambr, hep komz eus hir-di ar biturix Ambikatus, a-stroll ennan kant hanter-kant a gambchou [1].


Ermaeziadeg bagad ar Vran ha dalc’hidigez glannad an Albis gant Drutos.


Henchet gand ar vran Vesakos, Drutos, mab Karros [2], a zeuas, goude, eus ar vro-Wenn, gantan pevar mil pemp kant a baotred ha pevar mil pemp kant a blac’hed yaouank, nao mil den en holl. Treuzi an Albis a reas ar vran hag ehana war ar c’hlann-hont. War lein eun dervenn vras e kludas ha setu, rak-tal, holl vrini ar vro o tiredek a-denn-askell da c’hrounna war he zro, evel evit he saludi hag ober lorc’h d’ezi. Kluda a rejont war ar gwez tro-dro, ma teuas ar re-man, eus glas ma ’z oant diaraok, da veza du gand ar brini, ha ma vouge koagadeg an engroez-se a evned moueziadeg ar wazed hag ar maouezed, blejadeg ar saout ha c’houirinadeg ar c’hezeg. Neuze, e kemerjont o nij hag e steuzjont holl [3]. El lec’h m’he doa ehanet ar vran, eno end-eeun eta ec’h ehanas Drutos, mab Karros, gand ar bagad anezan. Hag int ha trouc’ha keuneud eno, enaoui tan, tenna dour, peuri o c’hezeg hag o oc’hen. Hag ez oa al lec’h ma tiazezjont, evel m’emoun o paouez lavarout, glann-gornog an Albis, a-us d’ar rann-dir dalc’het gant Nemetos hag e vibien.

  1. Biturix « roue ar bed ». Ambikatus, aet en iwerzoneg da Immchath, ano brezelour. Diwar-benn tïez-meur ar Gelted, Grenier, Habitations gauloises et villas latines dans la cité des Mediomatrices (1906), pp. 28, 32 (n. 3), 42 ; Joyce, Social History, II, p. 46 ; keferata gant Paul Guiraud, Etudes économigues sur l’Antiquité (eil mouladur, 1905), pp. 29-32.
  2. Vesakos, iwerzoneg fiach « bran » (da genta « rankles »). — Drutos, kembraeg drud « kadarn, kalonek ». — Karros, iwerzoneg carr « brezelour ».
  3. G. Jullian, De la littér. poét. des Gaulois, p. 17.