Pajenn:Le Crom - Buhé er Sænt, 1839.djvu/865

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ar bajenn-mañ n'eo ket bet adlennet


e féhé bout comprenet. Èl nren <loé caz ha mülice doh ur buguldevèd, péhani guét é chasse èn doé parreit doh-t-ou a hohér ur fal action , ean er hlüsquas parlout aveit el lühein. liag a pe gleuas laret coé én tu aral ag en Nil, péhani e oé nezé divordet, ean e iaquas é zillad ar é bèn, é glean élré é zent, hag‘e bassas èl-cé er riviére ar nehan. Er bugul , p’en doé ean güélet é tontiet, e yas de guhe cn ur groh, ha caér en doé bet Moïse er htasque, fi’er havas quet ha nVllas quet coutantein é vangeance; maes ean e lahas puar meud ag er ré caèrran e oé ér vanden, ou siaguas doh ur gorden , hag ou stleigeas ar é lerli ên ur dremeine a relorne en Nil. GouÜé endout ou dïgrohennet hüdaihret er gùellan a nehai, ean e hùerhas ou hrohenneu aveit en dout gùin tThobér chervad, hag e yas nezé de gavouéié gompagnonèd. En énormité ag é ddrfmtteu ne chervigeas meit dliobcr admirein da* vantage ersanteleah hag er vertu é péréé arrihiiüsdré er beniigen. Goude quement afal hobéreu ha'g a vulireu 'memb,en dougêance en doé ag er juslice ag er bed-men e ras dehou hum dennein én ur hovand, hag énou, Moïse, péhani en doé nezé ardro tregond vlai, e sanlas c galon quen tou-chet, ina queméras er resoluiion de renonciein dfei' vuhé ciïminel en doé conduiet bela nezé. Er Pénitand-men e gommangas dré gondannein é gorv de benigeuneu ruste , lia calet eit effacein er pchedeii bras en doé com-meLtet hag eit sauveln é inean dré er moi teficaiion ag é squêndeu. Maes en diaul e ras ol c bossible eit treboulein é sperèd dré chongeu louslmg inlâm, hag en tantationeu-zé e oé quer crihue, ma qùittas casi ésolilud eit retorne arré dc fal vuhé. Ean e yas de gonsultein a zivout quemeni-cé un hcmiit santel, hanhuet Isidor, péhani e laras dciiou: < Ne véah quet souéhet a guement-cé, mem brér: ne ret hoali meil commance qùittat hou lal accustumanceti, ha n'en dcquet souéh ma clasquanl itoali er pli-geadurieu e huês rcit deliai quel liés. Ur hi, péhant e zou accourcet de grignat esquerne én ur vocereah , e retorne attau d*énou ; maes a pc ne rér mui nitra dehou hag a pe chuirrér er vocereah, nc ya quet imù d'énou, hag en ni\nne en oblige de vonnet d'ul léh aral. Er niemb tra ehué, mur conlinuet dc braliqueinL er burtset, én ur vortelieiñ liou corv, ma, n’hum abandonnet quét d'er gourmandis, péhani ezou èl er vamen ugér baillnrdigueah, er goal-spercd , é hùclet ne receu quet muï guet-n-oh er pligcaduiïeu ag er hicq e reoh dehou aguènt, e scùéhou hag hou latisquoti iranquil. > Moïse, goudé en dout receuet en instruction>zéf lium l anfermas én é gumbricg , é péhani é pratiquas un abstinance vras : ne zalbré bamdé meit dcùzêc once a vara hemb nitra erbetquïn: tre-meine e ré ol é amzér é hobér orteson ha labourieu cnlet. Caèren doéer Sant-men gobèr eitcastiein é gorv, er goal-sperèd en tourmanté attau dré dantationeu iflemb d’er burtael, é spécial durand é gousquet. Monnet e ras de gavouét ñn hermit coh, de héhani é laras:

  • Pelrae rein-mé, njezad? Me huncieue dihoèlla me sperèd, ha me inean e vourre hoah é chohgeal én clroug e mès commettet gùéharal. * En dén , santel-zée rescondas dehou : < Quement-cé e za rac nezislroèt quet assès hou sperèd hng er chongeu-zé ; mtés credet-mé; hum accourceLde veil-lein ; pcdet guet attantion, ha tpiênt pèl hui e von dejivret ag en ol tan-lationeu-zé. » Er Pénitand genérus-men, goudé en avis-cé, e retornnsd'é hermiitage hag e gueméras er resoiiition de dremeine en nozieu liemb cousquel ha memb hemb hum laquatar ézèulih eit pedeiu Douc, Bihueiu