Pajenn:Lay - Reflexionou christen var revolution Franç.djvu/106

Eus Wikimammenn
Aller à la navigation Aller à la recherche
Adlennet eo bet ar bajenn-mañ
— 102 —


Biqen, anes eur Roue, Franç na ve en repos ;
Anes ar Feiz Catholiq, birviqen barados.
Maleur eta d’an den lach a drahis e Roue ;
Brassoc’h maleur d’ar c’hristen a renonç d’e Zoue.

Ar môr a vo hep mare, hac an eol hep sclerder ;
Ar stered var an douar, hac ar pesqet en aer,
Qent ma chenchfen santimant nac a Religion :
Güir Catholiq em ene, Royalist em c’halon.

Beza zo c’hoas Bourbonet ; me vel unan anê
Instruet evel David dre an adversite ;
Religius eveltàn ; ne ouffen qet e nac’h
Evit hor prinç naturel. Vive Louis-Trivac’h !

Allòn, Bretonet vaillant, gant ar gocarden venn,
Hac armet a sin ar groas, paressit en dachen ;
E mâ eno ar victor pell zo deus ho qervel,
En eun dorn ar vas royal, en all an Aviel.

Gravit var ho quittonou Doue hac ar Roue,
Da ditrou qer precius conformit ho pue ;
Bevit en doujanç ar mestr, pa zifennit e gaus ;
Trist eo gounit ar victor ha coll ar Barados.

Er gombat, Doue memes, evit gloar e hano
A bresido e-unan. An hugunod d’e dro
A velfot leun a spouron o qemeret an tec’h,
Pe, ar remors er galon, ous em renta dêc’h.

Fin eur zoudard hugunod eo o zaonation ;
Mervel a ra renegat, qiriec a drahison ;
Mes c’houi memes, o coeza, a vo victorius,
Ho recompanç assuret, ho maro precius.