Pajenn:Koñchennoù eus Bro ar Ster Aon.djvu/217

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Adlennet eo bet ar bajenn-mañ
217
tri mab ar merour

Antronoz e red ar c’helou eo bet al laer gant an teñzor. Hag ar roue d’e sorser :

« Piou eo al laer ? »

« Emberr e teuio adarre. Lakait eur varrikennad mel dindan pep prenestr e diabarz an ti. Al laer a gouezo e hini pe hini anezo, ha dont er-maez ne c’hello ket. »

E-giz-se e voe graet. Deuet an noz :

« Deomp adarre, » eme Louarn d’ar c’here.

« It, » eme ar wreg, « ha kargit mat ho seier ! »

« D’it eo da vont da genta hirio, » eme Louarn.

« Evel just. »

Hag ar c’here a gouez en eur varrikennad mel.

« Petra eo an dra-mañ, » emezañ.

« Seurt ebet. Chom aze : me a yelo dreist da skoaz. »

Ha Louarn a lamm dreist ar c’here, a garg ar seier hag o stlap bep eil er-maez. Ar c’here avat a ranke chom er varrikenn.

« Tapet oun avat ! » emezañ.

Louarn a grog neuze en e vleo, hag a droc’h e benn ouz ar c’here en eur lavarout :

« E-giz-se den ne ouezo piou out. »


« Piou eo al laer ? » eme ar roue antronoz.

Den ne ouie. Louarn a stlapas penn ar c’here dindan ar gwele. Krial (gouela) a eure ar wreg.

« Ro peoc’h, » eme Louarn d’ezi. « Pinvidik a-walc’h out bremañ emichañs ! hag evit ar pez a sell ouz da waz, me a gemero e blas. »

« Petra ’raimp ? » eme ar roue d’e sorser.

« Eur feunteun a zo e kêr, ha di ez a ar wragez da gerc’hat dour. Pried an den-se a leñvo pa welo korf he gwaz. »

Met ar wreg ne yeas ket davit dour. Louarn avat a gemeras ar c’horf hag her stlapas kuit gant ar penn.

« Petra d’ober ? » eme ar roue antronoz.

« Eur wiz desket hoc’h eus. Kasit-hi da glask ar c’horf. »

Eur soudard kaset da welout pelec’h ez aje ar wiz ne c’hellas ket heulia anezi. Hi avat a voe faoutet he fenn outi gant Louarn.

« Petra d’ober ? » eme ar roue.

« Eun ali a roin d’eoc’h, mar karit, aotrou roue. Dimezit ho merc’h gant al laer ; eürus e vezo hi sur. »