Pajenn:Ar Prat - Nozveziou an arvor, 1909.djvu/152

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Adlennet eo bet ar bajenn-mañ
— 136 —


— « Nec’het oun », eme ar prinz.

— « Dizroomp war hor c’hiz », eme ar re-all.

— « Dizrei ?… Biken !… Kentoc’h e tremenen ar ster diwar neun. »

Kendelc’her a rejont c’hoaz eur pennad gant o hent, o klaskeun treiz bennak da dreuzi ar ster, pa glevchont evel eur glemmaden.

— « Petra eo ar vouez klemmus-se am eus klevet ? » a c’houlennas Konan o trei ouz e dud.

— « N’em eus klevet netra, aotrou ! » eme unan.

— « Faziet oc’h bet, kredabl, aotrou ! » eme unan-all.

Hag ez ejont a-nevez en hent. A benn eur pennad, Konan a jomas adarre a-zav.

— « E gwirionez, emezan, ne fazian tamm ebet… Selaouit c’houi hoc’h-unan… »

Holl e chomjont da zelaou. Klevet a reant mat brema klemmou goustat ha skiltrus hag a deue betek o diskouarn.

— « Sellit ! eme ar prins breton, al loenig koant-se eo a glevemp oc’h huanadi. Gouliet e rank beza, rak doare en deus da c’houzanv kalz. »

Hag o koms evel-se, Konan a ziskouez d’e vignoned eul loenig bihan, bihan tre, gwisket gant eur zae wenn-kann, nemet beg e lost a yoa du.

— « Na kaerat loen ! eme Konan, na me garche e dapa evit hel louzaoui ! »

— « Al loenig-se, eme unan eus ar vrezellourien, a zo eun herminig. N’eo gouliet e doare ebet, aotrou. C’hoant en deus da dreuzi ar ster. Hag evel n’hell ket hen ober hep stlabeza e zae wenn, ec’h en em ro da ouela : gwell eo gantan mervel eget en em zaotri ! »

— « Me a zo o vont da esa e dapout ! O pebeuz loenig brao ! »