Ar planter-gwez

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Imprimerie Francisque Guyon, 1922  (p. 94-95)



AR PLANTER GWEZ
————

D’am breur-kaer, P.-M. Grall, mestr-skol er Fouilhez, eur planter eus ar re wella, en anaoudegez eus e vad-oberiou d’ar Vro.

Lavariou hon Tadou a ziskouez Breiz-Izel
Golôet a lann bras hag a goajou uhel,
He c’hêriou, he maeziou, kloz ha dizavelet,
Henvel ouz bokedou en eul lïorz savet.

Dizamant ouz o mad, perc’hennet lezirek
O deus pilet o gwez e-giz tud ezommek ; _
Ha ne gaver breman, e plas ar brouskoajou,
Nemet kefiou dister en-dro d’an douarou,
Difalbalennou trist ha sin a baourentez,
E lec’h ma oa gwechall bras ar binvidigez…

Eun oan touzet, ’michans, ne gar ket er menez
Chom, ha pa na ve ken, er-maez hed eun devez ;
Penaos hon parkeier, hep o c’hleuziou koadet,
A vefe ouz ar skorn er goanvou gwaskedet ?

Ar planter her goar sur.... ’Vel-se eo aketus,
Pa drouc’h eur wezen goz, o tra kriz ha poanius !
Da lakat en he foull eur blantennig yaonank
A welit o kreski hag o tigemer brank.

’Lec’h m’eo ral ar c’heuneud ’tisplij d’ezan bale :
E blijadur eo kaout e pep hent eun ale,
Hag, en dro d’e barkou, gwez dero, pin ha fao,
War e brajou haleg, gwial, elo ha skao.
Pe geriou a c’hellfe komz evel an deliou,
Ha diski ar furnez ’gaver ’n o c’huzuliou ?
Planta a ra eta, rei a ra ali mat.
E labour hag e skouer a zo da heuilh moarvat !


Koulskoude, en eur-man, e klevjed trei da fall
E ober talvoudek, gounidus, didamall ;
Ha n’eo ket lavaret ’n defe ’pad e vuhez
Digant e genvroïz kalz anaoudegez.

Petra ’ra ze d’eun den a zelaou e goustians
O tisklêria d’ezan : « Kendalc’h ha bez fizians !
Atao gra da zlead… Eun deiz e vo rentet
Deus hon mad, deus hon droug eur gont sklêr ha pouezet. »


E defot d’e nesa, ar vugaligou-noz,
En o c’hoari ouz troad pe e kleuz ar gwez koz,
Ar gaouenn dihunet hag an hoper klemmus,
P’en em c’halvont d’an noz, goude an Anjelus.
Evnedigou an hanv, o kana kantikou
War vegou ar gwez bras pe dindan o brankou.
An holl grouaduriou, seder, laouenaet
Dre m’o deus adkavet ar c’hoajou teo-wisket,
En em glevo hep mar [1], unano o moueziou
’Vit goulen gant Doue, tener d’ar pedennou,
Digeri d’ezan frank dor santel e Balez,
E reseo kalonek en e Rouantelez.


En disheol da skourrou ar pin hag an ivin,
’Lec’h ma teuv mignoned da blega o daoulin,
Da c’hortoz, e kousko ’kreiz bered e barroz,
En e gêr, tost d’e di, e-kichen e dud koz.
Eno, ha deiz ha noz, a bep tu, war e vez
E kouezo goustadig alanou flour ar gwez !


  1. Moarvat