Ann neerezed

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout An Neerezed.

Emile Bouillon, 1890  (Levrenn II, p. 174-182)



ANN NEEREZED
____


Tostaït da zilaou cana,
Na p’am eus amzer da rima,
Da glewet eun disput chocant,
Zavet entre diou blac’h iaouanc,
Ewit ar blawez tremenet,
Asamblès en eun neadec.

Tregont plac’h a oant o nea,
Hac o clewet ann disput-ma,
Hol a larjont a oant contant
Vijè grêt eur zôn divertissant,
Abalamour d’ar c’homzou vil
Ho deus lâret ann eil d’eben.

En peb bro a weler ar c’hiz,
Commun e-touez ar iaouankiz ;
Nep ’n defe plac’h en neadec,

’C’h a da gass d’ezhi eur bouquet,
Ha, d’abarde, hep lacâd mar,
’C’h a ar pôtr da dougen ar c’har.

Pa oa zonet creiz-de anter,
’C’hantren eur plac’h, gant eur baner,
Lec’h ma oa ’r merc’hed o nea,
Da reï eur bouquet da Anna,
Hac ive eur voutaillad winn,
Eun daou pe dri grapad rèzinn.

Ar plac’h gommans he discourio,
Pa oa o reï he frezanjo.
Met Izabel, pa deus gwelet
Da biou a roër ar bouquet,
A zav ar jalouzi ’n he fenn.
Hac a deus lâret evel-henn :

— Me a gred ê wit ober vil
Roër ann traou-ze d’ar pez-vil,
Pe ho deus grêt digass aman
Ewit hon lacad da flican.

Me ’meus grêt dre hol ma dever,
Cap d’hen ober c’hoas ’n hes kefer,
Ha bewet ’bars ann honestiz
Kercouls ha te, plac’h he bleo-griz.

— Ganit e-man ’n hol siou mad,
Ha bepred na zell den d’hes câd,
Nemet eul liper chopino,
Eur fouett-boutic, eur c’hrac-aotro,
A zo aze ’n ti n’oun pera,
Bet comerret wit he vara.

— Me gred d’in teus c’hoant da glewet
Comz dit deuz a diouc’har scarbet,
He vleo a liou ar c’harotès ;
Me gred d’in eo digant hennès
A teus bet da voutaillad-gwinn,
Da voukedo ha da rèzinn.

— Beza hen eus commoditè
Da brena ’r pez, ’n ô bolonte,
Ha na laca ket he arc’hant,
Vel ma ra da c’halant iaouanc,
Da c’hoari paotr ha da roula,
Hep cât dillad da em wisca.


— Da hini te ’zo pôtr faro,
Pa ve ganthan he goz vrago,
Digwêt d’ehan ’beurs he dad coz,
(Ouspenn eur walenn ’zo ’n he fons),
Chupenn lost moan ha toc pomper,
Vel Jilo, ’font da foar Tréger.

Ni ’zo erru daou den oajet,
N’ dougomp ket ar c’hiz ’vel ma ret ;
C’hui zur’ dougo mancho-bago,
Mouchouer betec ho poto,
Bordet diadraon ho lostenn,
Dindan n’ve ket inviz lienn.

— Me na c’hoarve man d’am inviz,
Rac gwenn eo evel eun tapis !
Jilo,gant he borpant lost-moan,
Ha c’hui gant ho bazan toscan,
Ho tavanjer berlij foulet,
’Zo daou bichon brao da welet.

— Brao awalc’h omp-ni da welet,
En qualite domestiked ;
C’hui zur a doug eur manego,
Hac ar voulons war ho mancho ;
Ho chaussono a zo brodet,
Hac ho tud bemde ’clasq ho boed.

— Petra, Anna, ’me Izabel,
N’out ket erru prest da dewel ?
Me a zo scuiz, ha pell a zo,
’Vea pouillet gant louzenno
Me na ven ket pell, ha te gleo,
Nac o tapout crog en hes bleo !

Perc’henn ’n dewez, p’hen eus gwelet
Penos a oant ken malisset,
Hen eus comzet ken familier,
’Wit terri he benn d’ann affer,
Euz ann eil coste d’eguile,
Wit lacad ar peuc’h etrezhe.

Pa defoe debret ho c’hoanio,
Ez eo bet arruet Jilo,
Wit dougen he c’har da Annan,
P’hen doa fleurisset anezhan.

Vel na oa met he voukedo
A oa joa vraz ’bars en Jilo.

Ma tremenfe Jilo ama,
O vont d’ar gêr gant car Anna,
Kement a zo en assamble,
Ha na ve ket iac’h, a c’hoezfe,
O welet Jilo c’hober gar,
’N kefer Anna, ’tougen he c’har.

Ha d’ober he ambarasso.
’Vel pa dije camarado.

Anna, pa deus bet intentet,
En he boutail a zo croget :
— D’efa d’ho iec’hed Isabel,
Pê nem gavet mad ann awel ;
Ewit-on me na non ket coant,
Bepred plijan d’ann dud iaouanc.

— Hol pez omp ama, mar ’m emp c’hoant,
’M emp ar seurt-ze, gant hon arc’hant,
Kercouls ha te, fass picotet,
Lagad du, genô didantet !
N’oûn ket piou a gemer frejo
Da zigass dit-te boukedo.

Na pa deuio dit c’hoant dimi,
Na gavi den d’hes eureuji !
Nac as-pije te pemp mil scoed,
Ma vijen pôtr, n’hes gouljenn ket...
Met ezom ’m ije eur spontail,
Da ober ze tapfes da daill.

— Ewit-on na non ket stipet,
A ran ma zremen dre ar bed,
Couls ha ma ra pompinello,
Crampous pardon, liboudenno ;
Da c’houec’h miz goude vent dimêt,
Eur vez ve d’ann hol ho gwelet !

Me a wel cals a verc’hed coant
Ac a deu en-he chanchamant ;
Faineant vent, evel ar chass,
Nemert dre forz na chanchont plass ;
O sonjal bewa gant coantiz,
Elec’h bewa gant honestiz.


— Petra larès, pez ifrontet,
Diouscouarn tiforn bec morliwet ?

. . . . . . . . . . .
Ha gant-han he vrago fonz braz,
(Comzet a memp anezhan c’hoas),
Chupenn lost-moan ha toc pomper ;
Met lezomp-han da vont d’ar gêr ;
P’hen defo c’hoant, gant he arc’hant,
A chancho a habillamant.


Marc’harit Fulup.


____________