Pajenn:Le Crom - Buhé er Sænt, 1839.djvu/614

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ar bajenn-mañ n'eo ket bet adlennet


r ifTTrrrïrr^T Blt nüTAM ÜÉ A VI5 UOUIL’VJQÜÈL i SAINT RK>11, F.SCOÏÏ, - Ki' Snnt-men, guenédlct] ng ei' guér a Laon , e zou hanhuet en Apos-tota Francc, hag inourel eu dèsenltisdré ésiance, é lotpiauce, ê santelcaii Jiagévii acleu. Douc, péEiuni endoc eun ctioégelén é zesseineu éternel eit bout é vinistie lidel, e zavEeas un hennil, lianluiet Moutau, d’uunon-i peïn d’é vam Cilini en hi dchê conceueL ha lu(|iieit ér bed ur tnub , pé-liaui en tiélié groeit burhudeu bras. Cilint, dcusioti nm oé avaucet-niat cn oaid , én ur gleiiet conzeu en liermite gi-edas er promesse-zé, ha lié iireden e oé bet reeompuiieei dré gannedigueuti er hrouidur - nien a lirtece liag a vénèdtcLioii. É dad hag é vum , péré e oé ptnhuii], e gue-incrus ur sourci particuliér d’en instrugein arer siunceu ag er bed hag é spécial ar er vertuycu agrecliéneah. Hemi, péhani eñ doé receuet guet Douê ur sperèd exceiIanL, c brolittas queuient, inu liemeinas dré é lo-*|uance ,ot er ro ag é anizér; inEes er péli e oé admiret intiyun én-ou, pe oé youañcrf, e oé é garanté uveit er Heligion liag er burlaH ag é vuhé. lluni dcnne e rélies ên ur gainbre a coslé, eit bout liprolurhobcr orte-son. Él ma ciasqué er moyandeii darriliue ér barfuecüon ihueliun t er Sant e gùittus ty é dad , Jiag e choégeas eit demeurance ut Jéli distro, é péhatii ne oc nieit Duué teste ug er pruiiijuett liag ag er penigenneu e ,inspiré deliou é zevoüon. Coudé murliue en Fscob a Reims, Reini, péhuni n’en doé iioati nameït deu viui ar-n-uèguènd , e oé bet choéget hu latjueit én é léli én drespèd deliou. En Escobètlug er Drovince , bemb coutein er blaieu en (ioé, e sellas hemb-tjüin doli é véi jie drès-ordinaei1, liag e accordus dehott ■dispance ag en oaid goulennet dré réglemunteu enllis. En Escob saolel-inen e labotiras guet ur grèdadmirable eit iiuni utpiittein ugen oldevse-rieu ag é gargue sacret. Souroius oé de bedein lia d'itolér niéditation ur er Scritur Sanlel : instrugein e i;é er bobte a béhanié oé carguet, ha ne sciiéliéquetélabourateitconvei sionei’ béherion tiagen dilidètèd. ErSaiit, érï é instrucLioneu, e berdègué inembd’en liérétiquèd hagé spéciai inemb d’er haillardigueuli: inspirein e lé un liorreur brtis doti er pchéd-zé, dré béhani en hum golte unnombrebrasa ineanncu; hagannonceincrèconrzeu Doué guet quementa nerli,ma oècomparagetdoti santRaul,. Erbeuierion e gavc èn-ou uc bugul mad, im tad caranléus merbet , hag ean e oé consolour cn ql dud allliget. É garantée ras dehou duslume ur g:*ntilé ,vras a liran aveïl soulageùi e-r beurerion én ou necessiLé, Cartsnn tud, cargueta ivi Uag a yalice, e laquasen ian è,r gramiiél, hag er Sant, aveiv tissela guement-cè, e lidas rjuentèii ar el iéh, uuesé iiiiélet é oé dèja lostjuet ol er gran, ean ,e laras jiemb huin droubjein : s Tuemmairib, en ian e zou mad e' peb amzér. » Er pèli c ras (juement a nerh Iiag a vertu do gonzeu er Siaiu-men, e oé en donazpna viracleu en,doé accordet Douè deiiou. E ,n[esque hilleili a vifuclèu en dès groeit, é reinerquèr penuus en eudoè ranteler gùèiet d’un dèn dal, péüani e oé posïtet a voininaudeu; gùellai e ras eliué d'ur verli positel, hag él ma varhuas goudé ina oè jbei deJivret, er Sant ht ressuscitas lioah dré en nerli ag é bedenneu. Er faveurieu-zè e chervii