Pajenn:Le Crom - Buhé er Sænt, 1839.djvu/437

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ar bajenn-mañ n'eo ket bet adlennet


1 J Discoein e rosc spécial i»é ijaranté é qnevér Jésus-Chrouist abad c Bassion hag ar er Manné-Calvcr * én amzér ma oc abandonnet guet c zisciplèd. Peoé bet crucefiet, er Sanlése ôé éharstroèder groéz, ha bout hédoé bet énon er hotirage hag er bonhettr de gontamplein hé Moestre divin é verhuel. Larein e rér memb é chairras guel hilleih a respecl un nebèd ag en doar e htiélns trampetguet goèd hur Salvér, hngen el 1;iqnas én ttr vurette, péhani e gonservér hoah hinihuê èl un tresol précius, é ilis Snnt-Maximin, é Provance. Chome e ras ar er Halvar, bet que ne oc bet disquennel é gorv sacret ag er groéz : presant oé pe oé bet laqneit érbé, ha ne lamas a va-hont namell p’arrihuas en noz, ha nezé é retornas de Jenisalem eit preparein oignemant eit erbattmcin. Madelén ne voulgeas quet d er sadourne, péhant e oé iindé gonit or-drénet dré el lézen; maes en trenoz, péliuni e oé er hetan dé ag er stiliun, bi e bartias a vitin mad é compngnonenh merhèd santei iiral hag c ar-rihuas etal ér l»é de sau-hoaul. Durand ma oent cn hent, é oent poénict penaus en ou déhé guellet lemel er mein bras, péhani e stanqué cn antré; mais ai riliuel arel léh, ind e gavas er mein lamet hag er bé gou-Jihue. Pe Imélezant ne oé quet mui corv Jésus énoti, Madelén e ridas quentéh d’avertisseïn sant Pierre ha sant Ychan, én ul laret dehai: * La-met ou dès Jésus ag er bé, ha ne houyamb môn é ma laqueit dehai. * Plerre ha Y ehan e yas pront d’énou eit hanahuein er hùirionné guet ou deulegud prope, ha Madelén e yas ehuc hoah gnet*hai. En eu Apostol, é hùélet ne gavent nameit el lincellieu, e retornns de Jerusatem ; mses er Santès-men c chomas attùu clal er lié, rac hé haranté berhuidnnt e ré dehi desirein cavouél corv hé Sulvér. Laen a glahar, ne ré nameït ôui-lein, ha üés é taulé lié deulegad ar er bé : hi e i emerquas anfin deu iïil, gusquet é giicn, azcet él léli ma oé betcorv Jésus, tinun doh er pèn hag en aral doh eu treid; ind e laras dchi: * Moès, perac é ouilet-hui? » — ■ Rnc, e rescondas Madelén, lamet ou dès a’ vamen me Saivér, ha ne houian mên é ma laqueit dehui. » Gomlé-zé hi e sellas ardran hé hain hag e hùélas Jésus én é sùu, hemli n'en hanahuas. * Moès, e laras luir Salvér dehi, perac é ouilet-lmi? Pihne e glasquet-hui? > Er Sanlés, péhani er heiiiéré eitèr jardrinour, dré ma oéer bé én ur jardrln, e res-condas dehou : -i Etilru, mar dé hui-c en rlès enn lamet a va-mcn, larct-oeign mèn e Itùès ean laqncit t ha m’er hassou guet-n-eign, Jésus, touchet é hùélet hé haranté quer sincér ha quc,r Jierhnidant, e vennas hi dlbocniein, hag hum ras dehi d hanahuein, én ul iaret dehi: Mari, Madelén e hanahuas qucntch é voéh, hu guet er joc hé doc, Iii hum daulas doh é dreid hag c venné boqueïn dehai; maes Jésus e iaras dehl : « Ne douchet qtiet doh-eign; n*en don qnet hoah montet devat me Zad; mies qùêrhet de gavouét men Diseiplèd, ha laret dehai a me ferli é heiti quént pèl devat me Zad ha men Doué, pchant e zou ehuc ou zad. hag ou Doué. ' Chctu er guetan apparition e ras hiVr Salvér gotidc c Resurrecliori glorius, ha Madclén-é er gtietan eu dès bet er bonheur d’er gùélel. Er fuveur spccia!-zé, e zou helsellet nttau èl ur rccompance ag er garanic berluiidant hê doé eit hé Maestre divin. Monnct e rùs de gavouét en Apostolèd, péré e oéén nn sïffliction vras. Madèlcn, pclïani en doc schet lié dareu hag e ziscoc ar hé Tace un air joéius ha contant, c taras dehai en lii docgùélct hur Sahér; maes èl n’ou doc quei creilet, Jèstts c appa-rissas eliué deliai en dé-cc memb. k 420 U