Matulin ar barz dall

Eus Wikimammenn
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask


Matulin ar barz dall


skrivet gant Gab Milin


Bulletin de la Société académique de Brest
1861



Matulin ar barz dall.

————



Paotred, plac’hed iaouank, c’houi lamme o tridall,
Pa glevac’h, dre Gerne, Matulin, ar barz dall,
O trei, gant he vombard, toniou wie atao
Lakat finv er wazied, digeri jabadao,
Ouelit, n’her c’hlevot mui ! Enn he vez ien eo mik ;
Maro eo Matulin, dialan hoc’h eostik.

He ene zo nijet da vro ann telennou,
Bro ar barzed zo bet skiltruz ho c’halounou ;
E kaloun ar barz koz ’vel eunn ograou gane,
Hag hen oc’h ehana, evned a ziskane.
Evid-omp-ni, Breiziz, hon diskan, zo daelou :
Koueza ra ar gwez braz, seac’h out-ho ann deliou.

E kornik ar vered, kousket enn da c’hourvez,
Selaou e-kreiz ann noz, a-zindan da vean-bez,
Selaou hag e klevi avel Breiz o voudal,
O kana hirvouduz toniou ar paour keaz dall.
Mar tihunez neuze, barz, n’as pe ket anken,
Rak ma klemm ann avel, ouela a ra ann den.


Hano vo ac’hanoud gand da vroiz kalounek,
Endra vezo e Breiz ebad ha Brezounek ;
Kana rai da doniou kerdign meur a delen,
Evel ec’h euz klevet Brizeuk, barz bleo melen,
Brizeuk, ar gwir Breizad, zo e penn he ero
O c’hortoz, eur bloaz zo, skeud eur wezen zero.

Matulin ! da vombard ne vezo hep perc’hen :
Da derri nerz ar boan a zo enn ho c’herc’hen,
E Breiz, ar re zalc’h mad baniel ar c’hisiou koz,
Azalek goulou-deiz betek ar pardaez-noz,
A gano gwersiou kaer saver war da doniou,
Da zeisiou ho eured, e-kreiz ho fardoniou.

Ar re-ze, pa vint koz, a-benn hanter-kant vloaz,
Epad ann nosvesiou, goumzo ac’hanoud c’hoaz :
Azezet ’tal ann tan, tro-war-dro d’ann oaled,
Lirint d’ho bugale : « Ni hon euz her gwelet,
» Klevet hon euz ann dall a ie enn eur gana ;
» Da c’hounid he damm boed, dre a-hont, dre ama. »
 
Mar teufez neuze c’hoaz e-kreiz ann abaden,
’Vel n’euz pell, Matulin, Kerneviz a vanden
A vodfe enn dro d’id, evel eunn hed-gwenan
En dro d’eur bodik glaz, pa zoner d’ezho splann.
Ne dal her lavaret : maro oud da viken,
Ha da vombard a dav, mantret enn da gichen.

G. MILIN.


————