vro. Chetu penaus. Arlerh marù er roué Alan, kouvand Landevennek e oé bet taulet a blad dré er laeron mor, hag er véléan e oé abarh e ias get relégeu sant Guénolé de guh d’er hreisnoz a Frans, d’er Pikardi. Mes bamdé, én ur laret ou fedenneu étal korv ou sant patrom, n’hellent ket parat a hirvoudein é chonjal ér vro karet e oé bet ret dehé kuitat. Ér blé 935, er supérior ag er houvand, en tad Iehann, e zas éndro de Vreiz-Izél eit gout penaus é hé en treu ha penaus é vehé bet gellet sovein er vro flastret édan treid dianvézerion didruhé.
Kent arriù ér vro, ean e gavas ar en hent tolpadeu Bretoned, forbannet èldou, hag én hireh vras de huélet Breiz-lzél ; ean e remerkas en hoant ou doé rah de sekour boutein ér méz er chetal e oé deit d’hé laereh.
En ol e oé a volanté vat de vonet d’en tan ha d’er gourén, mes più en devehé ind kaset ar en dachen a vrezél ? Nen dé ket treuhoalh kavet soudarded, ret é drest ol kavet ur brezélaour mat, ur jeneral hag e houi é vechér. Er menah e glaskas, mes ne gavas hañni vaillant nag abil erhoalh eit tolpein rah er Vretoned édan é vaniél. Ret e oé kavet ur mestr iouank, nerhus, hanauet mat, ag ur fameill inourapl benak, eit men devehé bet en el konfians én-hou. Er menah e chonjas en devehé marsé kavet é dreu én tu-ral ag er mor. Douaran er roué Alan e oé desaùet én Angleter. Er menah e gasas tud d’er havet eit displeg dehon penaus é kerhé en treu, hag aveit
