dirazoun, e glenze varzu ennhoun, prest d’am skei ; pa ne oue va marc’h hen deuz great a gostez eul Iam spountuz, ne vijen ket bet aman d’ar mare-man.
Aoualc’h !… ac an Abbad ?
An Abbad abars dek munut a vo er c’hastel.
Paotred : arabed koll amzer : daou ac’hanoc’h,
Tanguy ac unan all, raktal d’an nor dal, da viret
euz an Abbad da antreal ; Majan, kea da lavaret
d’an Aotrou ez euz kelou aman er zal ; ne c’hoar
ket pe seurt kelou eo : Arok e skei, lest ac’hanoun
da lavaret dezhan eun neubeud geriou : eur gaou
da vantri dezhan e galon ma varvo o kredi eo bet
trahisset gant e vignouned ar venec’h ac an Eskop :
pa vezo deuet ar mare, me a zaillo varnhan ; ma
vez red, c’hui a roio skoazel ; e glevet a ran o tont ;
kemerit kaloun, a skoït didruez an traitour.
Kelou a zo, Robart ?
Ia, siouaz, Aotrou ; kelou a zo ; setu aman Eozen o tont euz a ziarben an Abbad.
Pe seurt kelou eta a deu gant an Abbad ?
