Pa oan bihan, en Keranborn,
En ti ma zad, dindan e zorn,
Me ’oa evurus ha laouen,
Netra na ankenie ma fenn.
Nep poan-spered ha nep glac’har,
Nep nec’hamant war an douar,
’Met pa varve ma zurzunell,
Pe pa ’c’h ê ma beuf da nijel.
Brema… brema eun amzer all !
An dud a zo peurvuia fall,
Na eus er bed na peuc’h na mad,
’Met d’ar bugel, — ze ’zo anat.
A-boan eo c’hoaz d’am bleo louedan,
Koulskoude, war-lerc’h pa zellan,
An holl dreo a gavan troët
War an douar, ha gwaz deuet.
