Pajenn:Le Crom - Buhé er Sænt, 1839.djvu/837

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ar bajenn-mañ n'eo ket bet adlennet


20 AVÈND. --- SANT THÉODOR, MAhTlft, 819 oé bet quênt pêl ïosnuet. Er Sant, ê léb cuhe er péh en doc groeit, e oé er helan é vrudein partout é oéeon en doé larpieit ert lan én tampïe* Quentéh éoé betarrestet hag obligetde gomparissein dirac tribunal er goarnour, péhanl e houlennas guet-ou perac en en doé losquel en douéés , é léh hi adorein ha penaus en cn doé bet en hardéhlaet-zé. Théodor e rescondus en en doé allumet coèd eit approein en douéés-zé; mses n’hi doé quet bet vertu d*hum zthuenne doh cn lan. Er juge e gueméras er rescond-zé eit un disprisauce a lié divinité, e ordrénas er foêttal hag er mena^as a dourmanleu liiileih brassoh, ma ne garé guet sentein doh oidrénanceu en Ampeleurèd ha reparein é dorfaed, én ur sacreñein d‘en idolèd. Er Sanl e rescomlas penaus en tourmanteu terri-plan ne véhent quel bet capable d‘el hquat d'hobér er péli e zihuenné Doué doh-t-ou, hag enesperance en doé a vadeu en nean e ré dehou dis-prisein en ol drougueu a béré é oé menacet. Er goarnour, é hùélet penaus Théodor e ré goab ag é venaceu , e assacas er goiinie drê bromesseu caér , hag e laras dehou en en déhé groeit a nehou ur ministre d’é zouéèd, mar câré sacrefiein dehai. « Mê selle , e rescondas Théôdor, ministrèd hou idoièd èl tud maleurus , rac é mesque er ré fal ind é zalhe el léh quetan; en liani e vihue guel devotion , hum rejoeisse a vout disprïsel é ty en Eutru* Doué. * En ur hobér signe er groéz aré gorv, ean e laras boah : « llâg en em laquehéoh de daiein en lan, bâg en em hachehéoli a dameu, ne cessein a vclein Jésus-Chrouist bet en dehuéhan huannad. * Er juge, fu-riet drd er Uonzeu-zé, e ordrénas el laqual ar erchevalet; ha dlspennet oé bel quement é zigoslé guel ivineu hoarne, ma oé disolo é esquerne. Er Sant, écreis en tourmanl-zé, e ganné guet joé er vèrset-men ag er psalme ; * Me vêlou men Doué de bep cource :,me zéad e vi udou perjiet é vêlatïoneu.» Er goarnonr, souéhel é hùélct ur balianiaet quen admi-rable , e laras dehou ; « Miserable, n’ha hèâ quet méh é laqual hagon-fiance én ha Chrouist, péhani e zou beL laqueit d’er inarhue én ur fa3-$Gn quen disinourable! » Er Mariirhum goutanlas a rescond : * Endisi-nour*zé e zou aveit-on hag aveit ol er ré e bède hanliue Jésus-Chrouist en arrès ag ur gloèr éternel. » Er juge eu daveeas a retorne d’er prison, én gorto a zonnet de bèn a neliou guet en amzér; maes Dotié e zisplcguas énou er marveilleu ag é buissancc. Théodor e oé bet visitet én é brison dré en yElèd, péié e ganné guel-oii mélodi de Zoué, hag e garguas el léh lihoèl-zé ag nr splan-dér ligiiernus. Er prïsone oé èl pc véhé bel sdieret di é un riômbre bras a lampreu allumet. Er geoliér, souéhet ba scontet, e antréasér hacliod lia ne liùélas meit er Sant, péhani e reposé guet er brisonnerion aral. Ergonrnour e ras hoah degasse Théodor dirac-t-ou eit assai er gounie ; maes é hùélet é oé quer feniie ha quer resolus èl aguênt, ean e bronon-ôas inemb dehou er sanlance a varbue hag er bondannasde vout losquet é biliue. ErMartir santel hum rejoeissas c cleuei leinnein c santance : arrihuet ar er blacen publiq, Théodor e ras signe er groéz, hag e achi-buas guet courageé sacrefice én tan, én nr vôlein, Doué bet en debuèban momand. É vartir glorius e arrihuas ér blai 306.' Heflcvlon, ■„ Er Sant-men en dès souffret goal dretlcmaüteu Iia tourmanteu éahus guet ur resignalion parfaetde volanté Doué : n’en doé quet biassoh desir