Pajenn:Le Crom - Buhé er Sænt, 1839.djvu/779

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ar bajenn-mañ n'eo ket bet adlennet


29 CALAN-GOUYAN. ----- SANT TUAL, F.SCO.tï. 761 én é hnlé, lipg er Sant er giiellas.* Er Ijrurt âg er miracleu-zé e arrihuas é pultcs er Uoué <|uônt en Abad sïmtel, hu Cliïldehert er receuus guet respect, e ras fichou azéein doh c gosté hug e accordas dehou ol er |ieli e houlennas. !'e oé preste <le huriie eit retorne ti e govantl, é arrihuas é Puri&iud a berli en ahitaniiêd a Di eguér, péré e suplias (ïhiliiehert (i’iin-piéein é aulorilè eit ru’en dché coussanlet er Sanl d’er choege ou doe groeit a nehou eit ou bugul. Tual e gonssanias aniin guel hilleih a hoén lia guet enne a resisiein doh volunté Doué, lia sacret oé bet escob é Paris. En Escob santel. p’arnhuas én é éscopti, hnm lat|uâs quentéh de la-boural eit distntgein er i‘al gusttimeu eoé é uiesque é boble ln stréùuein purtont en devotion. Ne vihannas niLra ag è exeleiceu nagagé lienigen-neu ordinaer; ne ciiangeas queté hahitJ a vemili nag é verbleu nag é tiegon de vihuein. Coarne e ras er menio peui aiilé en doc pratiquet aguènt; yune e ré casi hatmlé, hag é ormson e oé conlinuel. É dy e oé perpet di-guéor ti’en ol iierhinderion ha d’en estrangerion : gobér e ié dehai dai-brein doh ê daui. hag exeleein e ré en ol uevrcu a viséricortle spiriiuel bacorpond. Ne sciiélié jamaesé annonceio d'é hohle conzeu Doné : ou ins-trugein e ié drée herdégueu, é e.vanipleti tia dré éivirucleu memh. Er vro e oé bei uilligelénamzér-zé gueitir hliiihuèd forh-dangeius, péhnui e zisii ugeas tm uiin a dud. Eit dislanncin colcr cn Lutru-Doué, er Sant e ordrénas ur prehécion genéral, e ras ur perdègue d’é hoble, hag er verhuenl e cessasêr. ur ïuomand. El liberte santel guel péhani e ex,elcé en ol deiaerieu, ag é gargue, liemb respect eit hanni, pe oé queslion a hloéren Eutru-Doué, e zispligeas de certam tud puissautâg er vrô, péré en irettéa dyrund hag er persecuuis aiiiin ‘piement, nia oé bet obligct er Sant d hum dennein én m‘ soliiud ag é escopii guet lod ug é vcnèh. Tual, ér retrujd-cé, hutn olfrébanidé tle Zoué é satislaetion a béhedeu é bolde hag er honjuié de changein dispositioneu c aneniisèd eit ni’en déhé guellel er chervigein guet mui a liourlit. Un noz, goiudé er inaiiné-zeu, èl ma oé é hohér méditation én é cliapellicg, scùéhe ha latiguetèl ma oé, er liousqueter heméi as, ha huvyleïn è rus guet-ou gùèlei un jiül, pèhani en uierlissé de gùitlal é vro, ha de vonncl de liome eii visitein guetdevolion Béyeu en Apostolèd sauiel. Diliune e ras é verdér, ou aver-lissein e ras ag é revélation hag ag er resolulion en dué queméret, ha goudé en dout laret en Overen, A‘an e laras adicu dchai hag hum laijuas én lient» É anemisèd e oé iorh-eoiitant, j>e gletiezanl laret é oé [mrtiei; maes quéiu pêl é couélias ar en escopti-zé peh sorte inaleurieu: en doar ne zougué niui nitra nag cit cn dud nag cil el lonnèd. Ur guerLeri cruel hag lié goudè ur vocen genérul e ras ur ravage bras dré er vro. En Éscôbsantel, arnhuei é Home, e visitas liès el Léhieu Santel, du-rand en eu \!ui e dremeinas énoii; inses Doué en averlissus hoali de re-lorne d’é escopii cit consolein c boble adliget. En abilandèd a Dreguér, dré er maleuneii e oé couèhet ar nehai, e ziguéoras ou tleulegad hag ê hanahuas er lauteou doè conimetiet, èn ur rein occasion d’er Sant d ou abandonnein. lle gteuezant laret è reloniè hoah én ou mesque, iud e yas èn arbèn dehou, hum daulas élâl è dreid hag e lioidennas guet-ou é véftédieiion ha pardon âg ou ingrntiiud; hager uialeurieu, a béré é oent bet accablet, ê ccssas quenléh. Tual e broliuas ag en dispositionen-zé elt chervige en Eutiu-Doué hag eil avanlage spiriuicl è ze\èd. 1'ardon- ‘ 96