Pajenn:Le Crom - Buhé er Sænt, 1839.djvu/316

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ar bajenn-mañ n'eo ket bet adlennet


58 m‘en Joc un imur mad , ean e zouguas perpet ur respect bnis eité vam-mêc, péiiani é recompance er bdras eliué perpet èi hé niub prope. Ur batianlset admirable en dué èn é glinhuèdeu, hag é zoustér e oé quer hras, que niianahuc quet petra oé er goiér. U'en oaid a unèc vlai, ne lamé quet casi ag en ilisieu, iia cheleuet e rè conzeu Doué guet un devotion particuliér. , Monnet e ras dacliihue c studi de Homc, é pèh léh è oc consideret èl unan ag en ahtllan tologiennèd, hag unan ag er hrassan Ssunt ag c amzèr. E santeleah e barissé hetag ar é face liag én è ol gondui. lïamdc c visitc seib ilis a lionie, ha liés è tremeiné un darne vras ag en nozèn ora?son ér venèdar Léieu er Vartirèdsanlel. Mar-a-huéh é arrihué guet* ou , pe n’ellé quet imm zihuenne doh er housquet, queméi‘ un tamicg rcpos ar en doar calei é porchet unan ag en ilisieu-zé. IJés é chongé c soulfranceu Jésus-Chrouist, hag è ré méditation ar hèhedeu hag ar ingratitud en dud. JN’ellé jamaes turel é zeulegad ar nr gruceli, liemb sciiille ur mor a zareu. Deustou ma oé é creis ur guér vras, Philip e vihuè énou èl un hcrniit, èn ur bratitpiejn peb sorle penigenneu ha morteticaiioneu. Douguet eit gloèr enEuiru-Doué hag eit saivedigueah c verdér, clasquein e rè en ol occasioneu de hounie ineanneu de Jésus-Chrouist. Bamdé é oé gùèletar er placen pul>I3q, édan er hovueu meinb c ingagein en ol dehraiiqueinervertn had hohcrpenigen, hag un nomhre bras â dud hum gonvertissas èl-cè drè é, gonzeu ha dré é aviseu mad. N’hum goutanté quet a secour a gueinent ma ellé er ré glan én hospita-lieu, er beurerion mélius én ouzyér, hager brisonnerion ér hassefozieu, pcrpel è oé é vonnet liag é tonnet dré guér eit goulcnne guet cn dud1 vad peb sorte soulagemanteu eit-hai. Dréaboeissanceeitégovézour hng èn drespèd d’é liumililè.Philip, d'ea oaid hadregond vlai,e receuasen urh avèlêg. Larete rè enOverenguelun devotionquer bras, ma oé liés ravisset a speièd ha ma cé dihuemr é ove-rennein. En dareu douce e scùillé nezè c rè erhoalh d’han;diuein en tucmdèr ag er garanté divin e abrasé é inean. Wellér quet eJtpliquein dré gonzeu er sanlimanteu a joé en doé én ur receu er gommunion santeL Tremelne e ré el lod muyan ag en noz én oraeson, é péhani en en doé ehué liés ravissemanleu a sperèd ; mar-a-huéh é oé gùèlet é gorv é sehuel, hemb nedouchèmuien doar, haduranden âmzcr-zé.éfacee oé ru* □ r * - tan. De holeu-dé é Jaré éOveren,haquentèh enhum laquéén é govézional, é péhani é chomé Jiés a huèli aer hct en noz ar yune. Meit ma ellé conze d'oher béherion brassan^èoésur agou honvertissein: haüni n'ellé resisteiï doh neih en instruciioneu e ré ar er marhue hag ar er jugemant. Èl ma té liilleili a dud d’cr havouét avcit goulenne è avts ar alfa*net ou houciance, è comman^as gobèr dehai conlèranceu hag inslructionei è cnmun, ha perpet é achihué en.instruclion dré ur beden puhiiq. I hùéletè cresquèbamdé en nombreag er rèe zé de gleuet é inslrucLioncu eau e gueméras guet-ou bélcan abil Im devol-hi*as aveit er secour èrl exelciceu saniel-zé : ha cheiu pcnaus è comman^as er gongregatioi a vèléan , hanliuet Tadcu Oraloriennèd. Doué e ziscoas santeleali é servitour Gtlel drè g;i!z a viracleu, meml abad c vuhé. Un dè, è credein rein de zaibrein d’ur peur doh è daul , > remerquas è oé un /£! oè, péhani, èn ur zisparisscin, el laus(]tias èi ur j,avis$cmanl brus. Ur hùéh aral é liuliiuas d’un mr goudé creis*no;