Jannig. Ha hi er paùateit de vonet de « ronronnal » d’el logod, en ur ourdrouz geton :
« Chatet pelloh, sapré lon vil ! Mar doh hui karget a hoarieu, kerhet de glah jab doh er ré e zo guiùoh ou halon eget me hani. Mar doh hui aveit hoari, éh onn-mé aveit ouilal. Chatet e laran deoh ! »
Ne oè ket kaer distaget en eil paùad de Janned ar en targah, ma tidér grons ha ma tihan a ouilal. Ha hi de hoarhet ha de herùel en targah :
« Deit aman, me miton, emé hi, deit aman me mitonnig kaer mé ; deit aman dohein de « ronronnal » ha de vitoñnein me souben. Rak chetu kavet dein en tu de vitoñnein me souben genoh. Na peh ur haer a chonj e zo deit d’en targah-man donet étalonn de hoari ha d’em zennein a néhans get me souben diviton. »
Ha Jannig de sourein bregonsal get er joé :
« Na peh treu bourdus e vè ret d’en dén obér a pe vè é guéleu !… Met en dén ne vè ket bamdé eùé é guéleu. Ha guel é genein poahein en targah-man é biù kentoh eget kol men galant, dré ben ne vehè ket mitonnet me souben.
Mé el lahehè eroalh, éraok er penderèvrein ér potarnad, met me souben ne vitoñnehè ket é guirioné. Nitra guiroh ! Kenevé-sé é vehè bet lahet a zéh, èl beuin er bosér… »
Ur galon dinér en devoè Jannig. Met sourein e hra karanté Iehann ar dinérded hé halon. Ha hi torimellet en targah ér potarnad souben aveit el lakat de vitoñnein ha ai de huéhein tan bihan én ur gañnal de verrat héh amzér.