— Mât tré, me iondr Pier. »
Hag er iondr Pier, goudé bout labouret e larè d’é ni Mab Azen, én ur rein é lod dehon :
« Chetu er grohen aveit hou lod hui ; kaerik é hoah étal el labour e hues groeit pé kentoh ne hues ket groeit. Druoh e vo hou lodenneu a pe ouieet hou mechér. Kerhet bremen endro de di hou mam ken ne gasein deoh kemen de zonet ur uéh aral. Eh amb-ni de chom aman de aléj hur hoén.
— Mât tré, me iondr Pier. »
Hag en ni Mab Azen, oeit droug bras énnon enep d’é iondr Pier. Ha chetu ean é kreiz ul lanneg, é tispleg é grohen éjon ar ur bod lann, de vahatat arnehi ar é nerh, hag é vrunellat a bouiz é ben. Obér e hrè trouz ha safar seih kant diaol.
« Me iondr Pier ! me iondr Pier ! é ma en diaol é klah lemel me hrohen éjon genein ! »
Spontein e hra er iondr Pier hag é gansorted geton get trouz ha safar bahatereh Mab Azen, ha monet e hrant araok, én ur ridek hag én ul lézel ou lodenneu kig ar ou lerh. Oeit Mab Azen hag ou cherret hag ou sammet geton d’er gér.
Un nozeh er iondr Pier e zevizè d’é ni Mab Azen :
« Me ni, Mab Azen, monet e hramb héneoah de laereh hoh er Person. Unan kaer e rek bout bremen, ha
