chonjet én diméenneu, éredeu, banùézeu, gañnedigeheu ha kavet, get en doéré, kalz a blijadur.
Digor e oè spered er plah ha hi, goudézé, de chonjal ar baod a dreu e za arlerh diméenneu, éredeu, banùézeu ha gañnedigeheu ha hi, get hé chonjeu neùé kollet hé leuiné ha tarhet hé halon d’obér kanveu de varù hé hetan kroédur.
Rak hi e gavè geti é rekè priedein ha kaout bugalé kerklous èl er merhedeu aral. Ha hi tarhet de hlaharein, de ouilal ha oeit de chouket é harz ur hlé.
Berùein e hrér get er joé ; met teùel e hrér get er glahar.
Ér gér, é ma boemmet er vam éh uélet ne zistroa ket hé merh ; rak deval e hra en héol ; ha hi oeit ar héh arben hag, hé havet, é harz ur hlé, é seblantat luskennat ar hé barlen hag é kañnal truhéus, get poulladeu dareu : « Loloig el lolo, marù é lolo é vemam ! »
Éh anaùet hag éh uélet glahar né merh, chebourein e hra eùé er voéz, é harz er hlé, étaldi. Hag hi eùé de luskennat ar hé barlen korvig marù hé doérénnig, get kan ha dareu : « Loloig el lolo, marù é lolo é vemé ! »
Él lanneg, er mezeuour e gavè hir é amzér é hortoz é véren ha donet e hra trema er gér de uélet penaos e kerhè en treu get é hroagé.
Hag éan ou havet chebouret é harz er hlé, get ou hañneu, lolo. Skrapein e hra é véren hag éan d’hé dèbrein iein sklas. Ha goudé, get ur galonad téroni éan oeit de redek bro de uélet hag éan e gavehè ken beboéret tud él é voéz hag é verh.
Hag éan e gav a baré goazed ha groagé. Obér e hra
