— Ne ouian ket. Nen dé ket bet deit dein guélet henneh é ridek dré-zé. Mar karet, mé e zesko deoh hoari jandarm ; ur mat onn mé ar en hoari-sé… pé penaos cherreh spilleu ar en uéled, pé dilostein er…
— Taùet ! taùet ! taùet ! Mât e vehè deoh bout ur mat ar hou katekiz èl mah oh ar en azennereheu. Bout oh bet é varbotat er blé-men, met ne hues ket laret nitra a fèson. Lakeit én hou chonj laret dein pet Doué e zo ? seih.
— A dam erhadik, henneh e ouian mat. Bout e zo
— Difariet
— Seih e zo
— Dihoariet
— Seih e zo anehè. Me oui mé eroalh. Déh get me seud é park lann er Seih Aùél em boè ind hoah kontet. Ha seih e zo anehè. Hag éh an d’ou hlah de ziskoein deoh ha hui uélo mar laran geu deoh. »
Ha Mab Azen diskrapet ag en ti, oeit trema park lann er Seih Aùél, én ur ridek par ma hellè.
Un herradig arlerh é ma distroeit huiz brein ha dihalpet. Laret e hra :
« Hama ! Sellet bremen mar ne laren ket er uirioné deoh. »
Ha Mab Azen de ziskrabellat én un dornad man ha de dennein anehon éned bihan, unan hag unan, ha d’ou lakat de neijal én ur seùel get ur biz édan ou lost, én ul laret :
« Chetu unan ! ha deu, ha tri… ha huéh. Chetu er seihvet. Ne hellan ket lakat en tam gourig-men de nei-
