Éh oent é chom en eil étal égilé, porh oh porh, ha dor oh dor. Haval e oè ou dillad, lod ag ou ardeuigeu dévosion. Ur ioh treu e oè dishaval én ou fenneu, abalamor dehé biùein én digaranté en eil é kevér é gilé.
Un toul doéréateréz e oè Fanchon. Klah e hré pen d’en ol neùétedeu. Rah ou gouiè. Rah ou hiré ha biskoah ne vezè hir erhoalh en deùeh de glah, de gleuet, de zoéréat, de hirat, de vrasat en doéré. Abret e saùé, devéhat é toulplouzè ha dalhmat é kavè rè ver en deùeh.
Turon, én eskem, e vourè toulplouzat. Abret é pariùè hé deùeh ha, devéhatoh pe devéhat, é vehè bet guel geti donet tré pep mitin.
Overen er person e vezè é hent en diù strakel. Sourik devéhat é vezè aveit Fanchon ha sourik abret aveit Turon. Ou diù éh oent bet é tovein ou drougig d’er person. Sourein e hra goudé en digaranté étré en diù strakel.
Er person, dén en ol, é léh bout dén ur Fanchon pé un Duron, ne hra ket van erbet ag ou hatarelleu hag e lar é ovéren d’er hourz ésan d’en ol.
Hag en diù hroah kredet éh oè er person é hoari en dal dehè.
Met bout en des speredeu luem ha digor er strakelled. Éh et de huélet.
Overennein e hrè er person doh érieu orloj en iliz, e vezè lakeit de gerhet doh en héaul.
Ha Fanchon, un dé de laret d’hé santéz :
« Men Doué, santéz Barban ! n’é ket diés lakat er
7
