Ha saùet Joel aziar é dorchen, distaget un taul goalen ar souk er polog kah, trohet é huitel aùel dehon hag er fardet ér podad koèuen. Ha ean goudé koégnellet ar ur bank, doh lost en ti-tan, er ribotad èl ma oè agent, hag el lézet dizolo, aveit lakat marù el logotour ar goust é alfaudiz.
Tremen e hra goudé deùeh er hemenér hemb doéré erbet. Pèl arlerh m’éma didorchennet er gemenérion é saù er filaj é Kerivins. Peb unan e grog én é labour : er bautred e zo ar en hachereh lann ; er groagé e zo plomet ou hegélieu dehé ; é ma en diegeréz é veskein hé ribotad.
Adal er stokadenneu ketan, é chom er veskeréz bammet kaer é kavet er hoèuen ker kalet ha ker sonn édan hé bah. Ne sel ket ken tost.
« Divréh en dén, e chonj-hi, e vè hantér hernet ha marù, arlerh un deùeh bugad. »
Kent pèl neoah ne hel ket miret a laret :
« Ne houian ket petra e hoal doh en amonen-men héneoah ; kalet é èl d’er gouianù ; un aneh e vehè a pe vehè mesket ha tolpet ken abret. »
Ha hi saùet er volet de huélet penaus é ma mesket. Arlerh un dramsél ar en diarbarh é vrasa hé soéh :
« Mesket é én ur péh ! Mesket é én ur péh ! »
Dén erbet én ti ne gompren penaus é ma deit er ribotad é ker kehetig amzér.
« Doué, emé er vestréz, en des truhé dohein arlerh men deùeh bugad. »
