n’int ket. É mant a houdé ériadeu é furchal ivarheu ha fozelleu, é klah arlerh ou merhed.
Troieu kreiz-noz é tegoéhant é Kervotéz taul ha taul, paré ha paré, pennadeu térizion ru getè. Donet e hra ur baré de heul get pried er voéreb Fanchon ; unan get pried Matoch ; unan get pried Marianna.
Embér é ma deit rah priedeu er « venammerézed » hag, un herrad, é ma ber getè er voérebed. Paud diluioh é teadeu er hoazed eget ré er merhed.
Mar dé tré er bautred de zistill reih ha spis, ne spérant ket doh er « venammerézed » de huchal, de vrunellat, de spégal, ha ret é dehé plegein ha teùel d’ou groagé e ziveg èl doh ou fatér.
Huchal e hrant ne jauj ket temal nitra dehé en dé m’é mant bet ind, é léh ou goazed, é kizein é fri tartouz d’er hasour lihérieu ha lézennour er vro.
Brunellat e hrant a végad : « Émen é ma en droug mar dé ret, ur huéh, d’er bautred donet de zistag ou moézi doh « menammereh », goudé m’é mant bet ind kant kuéh, é chaboutat ou goazed a davarn Marion Kekah ? »
« Mé e houi-mé erhoalh, matoñn ! perak n’é ket chomet en oheheu-men én ou zoulleu plouz héneoah, e vusel Fanchon, me houi-mé erhoalh : Deit int de glah er lip, matoñn ! Rè abret é mant deit aveit er lip, n’é ket hoah deit é gourz. Boutet getè, matoñn ! boutet getè, ma tidéreint ha ma tizrougeint. »
Ha hi goudé, get paud a voérebed, de voutein
