— Hola, Maudé keh ! klanùeit oh enta. Petra e zo degoéhet genoh ?
— Klanùeit ! Nen don ket, Kireg peur. Lahet ne laran ket. Folleit é mestréz Kerlavreg, folleit tré ha grons.
A houdé houh adlein n’hé des groeit nameit sellet a dakot dohein, ha tuchant, én un taul, é ma deit arnonn aveit mem bahatat èl ur beuin e iér de zigrohennein.
Ur skoharn dein e zo distaget ; mâlet é me horv ; draillet men divréh ; brèuet men diùhar. Diléhet é men goug é torimellat aziar er bank aveit dihoal doh héh astellereh. Ne houian ket penaus nen dé ket feutet me fen édan en tauleu…
Follet é mestréz Kerlavreg, Kireg peur ! Sellet hui mar dé mât deoh dihoal dohti. Kenevo deoh. Ne vein ket mui kin koèdateit amen, mar disohan hemb merùel…
Er falhour é unan : « Ne vè sklouf ha ne gav é hoalh a frintadenneu. Hani Maudé e zo ag er ré tempsetan !
