A zivout en amzér de zonet, bout e vo dehon déieu kaer ha bout e vo eùé déieu digaer. É diabarh er har, é vo dizolet dehon ur ré hag ur ré aral, get en tu de hirat ur lod ha de vèrat er réral, ha de zihoal dohtè.
Ret e oè dehon anaùet en déieu kaer hag er ré divourus, hag en tu de zilibourein é dreu. Guir e oè er péh e larè er gouskeréz ar er bratel ; guir e vehè eùé er péh e larezè én diabarh. Deit e oè aveit en doéré. Goah dismant é ma bet, liés, éh obér a huéh real.
Hag ean krapet ér har, aveit kleuet ha gouiet hag eùé aveit guélet portred en hani e rekè karein er muian. Hag ean, a getan, tennet huéh real ha oeit én diabarh.
Er gouskeréz e sel é kreiz é zeulagad ha laret e hra dehon :
— Nen doh ket diméet.
— Deit onn d’hou kavet aveit en doéré.
— Hoant bras e zo deoh de ziméein.
— Guir e laret.
— Diméein e hreet a pe gaveet.
— Nitra splannoh ! Kavouit é en diésan.
— Hui e gavo, é kanderhel de glah.
— Ne houian ket émen monet de glah ?
— Héh anaùout mat e hret.
— Ne houian ket.
— É ma hé chonj genoh.
— Perak n’er lar ket hi dein ?
— Ne gred ket ha ne gredo ket. Deoh hui é hé havet.
— Penaus hé havet ?
