Éh oè er heh Job, é voteu a skour doh pleg é élin vréh klei, é vonet tré a gér, a p’um gav fri-oh-fri get Iehann Latiron, ul lipour chopineu dibar émesk er ré dibaran. Paud a zeùehieu é mant bet guéharal é valibouzein taulieu en tavarneu. Guerso n’ou des ket um huélet ha ne zivourant ket a um gavet :
— Chouch oh rah tout rah ?
— Biskoah guel. Ha hui, diboréet oh tré bremen ?
— Me gav genein. Chetu un naù miziad benak mah onn diboéniet.
— Guel arzé ! N’en des ket a bar d’er iehed.
— Guir mat é, get henneh ne skuéhér ket.
Hag ind devizet, devizet ar ou zreuigeu, hir amzér ha deit d’un davarn d’obér ur chouk, kent um zisparti, ha de lipat chopinad arlerh chopinad.
Hag ind lipet troiad arlerh troiad. Arlerh troiad Lanliron é ta hani Latiron ; ne gerhér ket ar un troed ; ne vè ket trohet en doéréieu dré en hantér…
Deviz e hrér hag ivet e hrér. Lanliron ne chonj ket mui é guendr é ziùhar, nag é pistigeu é zigroézel. Ankoéheit é dehon kemenneu er médesinour, hag ankoéheit é goustelé doh é voéz.
Ha chetu é ma er heh Lanliron ivet, mèuet ha toulladet, met toulladet tré ha tré betag é ankoé. Oeit é kreisté, hag en ahoé, ha Lanliron ne zidavarn ket, ha kanderhel e hra de lipat ha de gargein.
Un ériad benak érauk en noz, a pen dé bet skarhet é ialh, é ma bet deit Lanliron er mèz ag en davarn aveit distroein d’é hent.
