3085 tor ehouc, tor ehouc ; pelech och ed, dioulou ?[1]
tremen a rey ar pond, (a) mond a rey en edro.
An drouc speregou chomed confus.[2]
Chedean soue[ted], er vech man, consorted,
60 r° en esped don malis, ar victoair en deus bed ;[3]
ne qued heb boud poained, an eil hac egile,[4]
3090 jnplied on ol valis o clasc caed ejne ;
chedean en tuai, achif e evresel ;
breman ou pardoned gand Doue eternel ;
galoud ellomb lared n(e) eus bed peher biscoais,
a doucche eur galon gand quemend a gourag ;
3095 adieue (a) laran da Louis, vid ar vech diuisan,[5]
na momb a neb vely davantag voarnean.
An dioulou a ja quid desoled.
Breman, tad eternel, gand guir deuosion,
erentan mil grasou do penedicsion ;
o Doue trueus, leun a vmilite,
3100 santet (a) meus o torn sac o souten ma hoste,
eman (a) sou eur mirac, hac a sou da gompren ;[6]
plegan (a) re dindanon, evel eur hos planquen ;
jnposib a voay din evean tremened,
med an dorn jnuisib a neus bed ma arped.[7]
3105 [Mes] poend eo din seuel, (a) partian adare,
a moned gan[d] an end a bresand ma Doue.[8]
Agreaplan eun drous a deu (diues) duse ous croech,
cairran ruselen dour ! (e)han defan eur banech ;
admiraplan eun dour a neus ma rasasied
3110 a discuised (a) hanon ; Doue, da voud meuled !
mes cairran eur hastel a remarquan duse !
an or a sou evn eol vel pa bar da greis de ;
ehor ar prenescho (eh)eus stered (deus a re) vrilantan,[9]
hac eur hues admirab a bep ma hauansan ;
- ↑ oc’h dioulou C.
- ↑ choned A.
- ↑ en despet C.
- ↑ couscoude on deus poained A. bean C.
- ↑ Quenavo dac’h Louis C. Sur l’emploi de adieu, cf. Ernault. Mémoires de la Société de linguistique de Paris, t. XII, p. 432 ; Mélanges H. d’Arbois de Jubainville, p. 77.
- ↑ C’est-à-dire : qui donne à réfléchir. Cf. 2382.
- ↑ pa ne vid an A.
- ↑ bresand ar guir A.
- ↑ vit prenechou e neus steret ar brillantan C.