ar pourf, pa gaf an tu, a groc gand e dou dorn ;
1090 chetu enon dou gy o crigad an ascorn.
An dud jouanc partoud, huesed en vanite,
plas a sou da hoarsin neb o honsidere ;
ar voersed tous(ed) o fen, hac a douc moustago ;
dindan o dif gasel eman o bragoio,
1095 groed [oll] a pety pon, gand cals a jnsolans,[1]
en gis an diranted emand breman en Frans ;
21 v° ar merhed en percar, danteleset o fen,
evr golinet frised a dry reinc no herhen,
o bros voair greis o hein, voair boes pevar hloched,[2]
1100 hac eun nomb a ardo da disitan (a)r voersed ;[3]
non quen vid jnvantin neb guisquamand neue,
(a).ve muoch miprisap dirac bigas Doue,
(e)vid an jnin a sou (o ren) en rouanteles Frans ;[4]
me meusan jnvanted gand peb sord dismegans.
1105 Eun omb a gainnailes a meus pinniquaed:
a cals a dud jentil sou pourf evel rahed ;
er prouerb eo lared : ar pourf, pa biniqua,
a guenf en vanite, a da dioul eha ;
en osteleriou evoeler ar veuierien
1110 o vlasfemin Doue, (o) criai a boes ofen,[5]
ar vroec, ar vugale, er ger, o jun eb boed,
hac an och o tisping ar pes (a) ve goneed ;
pa vou quarqued egorf a sist pe jdromel,
evel en disesper e retornou dar ger,
1115 a mar lar den netra eneb esantimand,[6]
ou cleued o renons memes de vadiand ;
en Breis Isel breman, en mesc ar Vretoned[7]
en mesc o ol gogou, a houl bean damned,
a diuisan parfed en presans eun Doue,
1120 ma vou damned o horf, hac yve o jné !
Breman ta, Satan gos, pa ne arif ar gouanf,
emeus hoaind em lesach da atisan an tan,
a gand ma hoter vras, me a fontou arhand,
da laquad en genou ar mab cast peisand.
- ↑ Voir Introduction.
- ↑ try hloched A.
- ↑ Sur le sens de ardo, voir Cognomerus et sainte Tréfine, v. 760.
- ↑ hini zo ’ren L.
- ↑ o criai a boes pen L.
- ↑ neuze instantamant L. enes e A.
- ↑ en Bretaing breman A. Cf. le discours de Fragan dans la Vie de saint Gwénolé, publiée par H. de la Villemarqué, Bulletin de la Société archéologique du Finistère, t. XV, p. 195-205.