f° 71 r°
Arsa, maro[1] eo ma sad, (hac) ma mam, a ma breuder ;
benos Doue gante, poent a voay de(z) mervel !
benos Doue gante, me meus ma liberte !
ma sad a vouay quen cos, deja e radote ;
5 ma mam, ar memes tra ; ma migje [hi] credet[2]
ne m(ij)e (a) neb plijadur e neb faeson a bet ;
partiet eint tout hac ed [ol] dar bed ail :
a re onesta varf couls evel ar re fal.
Rentet a voan gante quer sech, quer languissant,[3]
10 ma m(ij)e sentet onte, me v(ij)e breman ur sant ;[4]
mes custum an dut cos eo bepret radotal[5] ;
me quemere dre (eu)r scouarn, a losque gant un al.[6]
Ne quet gant se eman [breman] ma fantesi :
an dinsou, ar voutail, (hac) ar merhet a blig din ;[7]
15 piou benac a nefou bolante dam haet[8][9]
(e)vou en osteleri(ou), pe neur vordel benac ;[10]
pe voar an inchou bras o violin merhet ;
chet(u) enon ar plasou ma vin (a)r muan caet ;[11]
ia, me ray estonin an enf hac an douar[12]
20 o lahan, o lairres ; ne glesquin ne met (ar) fall.
Me sou quer puissant a nob em halite,
hac ous pen da se hoas, fillor on dar roue,
- ↑ maro, adjectif, n’a qu’une syllabe cf. marf, varf 8. Le nom de Louis, qui provient du modèle français, est aussi en breton le nom de l'Enfant prodigue. Revue celtique, t. XI, p. 199.
- ↑ ho c’hredet L.
- ↑ a quer jenet B.
- ↑ ma me d’après 1945.
- ↑ radodet B.
- ↑ gant eur B.
- ↑ Cf. J. Dunn, La Vie de saint Patrice, p. 256, v. 1223.
- ↑ 15-18 Ces vers manquent dans C.
- ↑ dan haet B.
- ↑ hosteleri L.
- ↑ Sur chetu en une syllabe, voir Introduction.
- ↑ ya me estonou C.