Pajenn:Canticou spirituel composet evit usach ar Missionou, 1836.djvu/131

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Gwiriekaet eo bet ar bajenn-mañ
127
Canticou spirituel.


Me am bije da bardounet,
Mæs, allas ! eat out re hir.

Passe da bevare pec’het,
Ne pezo mui a bardon ;
P’ac’h eus queit-se va dilezet ;
M’es tilez, m’e c’hâbandon.

Betec teir gueich en doa torret
E jaden, Doue, da Samson :
Samson a fazi ar bedervet,
Ha Doue en abandon :

Lenn a reomp c’hoas er scritur
Quemenmâ merquet sclerroc’h,
Penaos pa vez leun ar musur,
Na graç na pardoun pelloc’h.

Rac o queza goude sevel,
Goude pardoun, o pec’hi,
E contragnit Doue d’ho lezel
D’en em goll, d’en em zaouni.

M’ar be ho pardoun diveza
Oc’h eus bet bremâ, pec’heur
Ha c’hui adarre da gueza,
Ah ! malheur, malheur, malheur !

Ene paour-ta m’ar desirit
A feiz vad beza salvet,
Evit mad bremâ livirit ;
Mallos, mallos, d’ar pec’het.

Ya, va Doue, hed va buez
Gant ho craç e combatin ;
Ha biquen, nan biquen jamès,
D’ar pec’het na zistroin.