Kemer a ris adarre neuze va strop, ha mont a ris da werza louzeier war ar meaz, evel m’oan kustum. An dud, eur c’halz anezo, va anaveze breman ; gwerzet em oa louzeier d’eun darn vraz anezo, great em oa vad d’ezo, ha « Paotr ar plakou » wardro gweled Leon, a oa anvezet evel eur bleiz gwen. Digemeret mad e vijen en tiez peurliesa, ha pa vije ezom traou, ne vije ket aoun o kemer diganen, nag aoun ouzin na vije ket ive, evel er bloaveziou kenta !…
Koulskoude, eun devez oan bet e Lesneven oc’h ober plakou. Va mam a zigouezas ive da werza eun nebeut dillad nevez great gant re goz.
« Eul lizer a zo roet d’in da rei d’id, eus a Geraez eo, digant au Aotrou Jaffrennou eo ’a lavar Perrinn. M’euz aoun e lavar d’id mont di da skrivanier, met m’oarvad ne zi ket, e kavi gwelloc’h chom wardro aman, p’e gwir e c’hounezes eaz da vara, Gwelloc’h eo d’id beza mestr bihan eget beza mevel braz, ha-neuze, me a zo gwelloc’h ganen ive gwelet ac’hanoud wardro aman, eget da welet o vont eur flipad mad a hent eus ar gear, ne c’hallin ket da welet na kaozeal ganes. »
— « Mont a rin evelato, mamm, da ober eun dro ; An aotrou Jaffrennou a zo eur mestr mad, mignoned omp a bell zo, hag hon daou emaomp er memez sonj war galz a draou. Ma n’en em blijan ket, e teuin adarre da Lesneven da ober plakou, ha mac’h en em blijan, e chomin, evel just. »
Setu me da Geraez, antronoz vintin.
E Keraez, e ti Ar Bobl, n’em oa ket avel awalc’h d’am fenn, re stag oan, ne vije ket bepred va spered war va labour, redeg a rea du-ma du hont, hag ar bevans am oa, a oa kalz re vad, dioch al labour am oa da ober. Va fenn, goude va lein a vije batouellet, ha va c’hof a vrasea bemmdez. Dioc’h ar mintin e vijen skuis o sevel dioc’h va gwele, ha koulskoue n’eo ket al labour bounner va skuize, met al labour spered a harze ouzin da veza iac’h.
Eun dro a ris er gear, ha p’en em gavis, va zad a oa en e wele, klanv. Rei a ris d’ezan eur gwennek bennag ha lawen e trugarekaas ac’hanon, en eur lavaret d’in n’en devoa bet biskoaz muioc’h a ezom arc’hant.
« Breman, va mab keaz, ezoun kabac’ha ma c’hallon beza, eun hirnez e vezan oc’h ober an disterra tra, ar c’honverz a za fall, ne za netra er meaz, ha beva ranket evelkent, raksé ta, pa pezo eur gwennek bennag da zioueri, sonj ennomp, digas d’eomp, ezom zo. »
A c’homzou-ze ne reant ket d’in kalz ablijadur, ne gleven nemet kelou kas arch’ant. War an hent houarn oan nasket berr, ar peuri a oa touz, o werza louzeier ne c’hounezen ket kalz muioc’h, oc’h ober plakou e welen aliez an diaoul em ialc’h, hag e ti Ar Bobl, raktal, m’am bije eun diner, oa tri pe bevar gamarad o c’hortoz hen lonka. Setu ma z’oun bet a viskoaz o peuri en eur park leton, treut ar geot ennan.
