Ur braùig a groèdur e oé
Emmanuel er Malardé
Get é vlèuigeu ker milén
E zichenné betag é gein !
Nen doé ket hoah pemp plé ollig ;
Mès deustou ma oé bihañnik,
Ne gavé plijadur ha joé
Meit é pedein en Eutru Doué.
Liés e vezé deuhlinet,
E zornigeu getou joentet,
E zeulegad saùet d'en Néan
Ar un dro get é galon glan.
P’er guélent é pedein elsé,
E dad hag é vam e laré :
« Hur hroèdur e zou hemb arvar
Un él dichennet ar en doar. »
Allas ! Emmanuel bihan,
Un dé benak chomas klan.
Epad é glinùed n’arsaùé
A laret : « M’hou kar, o men Doué ! »
Jézus, Mari, hannùeu ker mat,
E oé kleuet getou dalhmat.
Ne chonjé mui, hanval e oé,
Nameit én Nean, nameit é Doué.
Mes én un taul é fas e splann,
E zivougen e zou guen-kann.
Ag en doar-men en él bihan
En des néijet éndro d’en Néan.
