Diskan
Sonnet d’emb, sonnet bamdé,
Sonnet, ô kloh beniget !
Galùet ni de bedein Doué
Ha Mari hur Mam karet.
I
En dé-men, ô Bretoned,
Kañnamb ol get leùiné,
Rak eurus omb de huélet
Benigein ur hloh neué.
II
A drest er mézeu didrous,
Pe saù boéh er hloh é son,
Santein e hramb ur joé dous
En diabarh hur halon.
III
Boéh er hloh tèr guéh én dé,
A pe son en angelus,
E lar d’emb pedein Mam Doué,
En Intron karantéus.
IV
Boéh er hloh e lar eué
Pep sul mont d’en overen,
De houlen grèseu get Doué
Eit er suhun pen-der-ben.
V
Boéh er hloh e lar get joé
D’er hristen neué gañnet !
« Chetu hui, kroêdur de Zoué.
Gloér de Zoué revou kañnet !
VI
Boéh er hloh liés a huéh
Truhéus hag ankinet
E lar dré er vro abéh,
Chonjal én dud treménet.
VII
Boéh er hloh, n’ankoéhamb ket,
E zou boéh en Eutru Doué
E lar d’emb seùel perpet
Hur chonjeu tréma en Né.