Ar citrouillezen hac ar mez

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
◄  Ar merc’het hac ar secret Ar citrouillezen hac ar mez An anevalet clan gat ar vocenn   ►



AR CITROUILLEZEN HAC AR MEZ.
(Livre IX, Fable IV.)


Qement a ra Doue a so gret ha gret mat :
Er bed-oll dre ma zan ez eo un dra anat,
Hac ar citrouillez er brouvo.
 
ur bajanec hanvet Garo,
Dre ma compren ar picol frouëzen
Ha peguen munud e zreugen,
O sonjeal e petra oa an Autrou-Doue
Pa grouas ar citrouillezen,
Var an douar, qen izel-se.
M’em boa hi savet oc’h ur bot,
Guez bras, fræs teo, e c’his ma faut !
Pebes dommaich ne viges qet, va phaut,
Galvet da reï da voez e conseil ar c’hrouër ;
Guelloc’h a vige bet, m’er goarant, peb affer,
Hac ar c’hraon dero vize mat
Stag oc’h ur gorzen goaq ha plat.
Caër em eus songeal em speret,
Doue a renq beza manqet.
Re a speret am eus hac a vir ne allan
Ober cousq, goude leïn, evel an ezen-man ;
Hac hen a stoq e gorf dindan ur vezen vras,
Ha prestic goude e roc’has.

Mez a ioa a stolladou,
A istribil oc’h ar bodou.
Unan, o tistaga crenn,
A goes cloq var fri an den ;
Hen a chenchas e ganaouen.
Hola ! ’me Garo, o tihuna :
Petra so ama oc’h va goana ?
Oh ! pardon din, va fri o voada !
Na ma vije bet, e plaç mez,
Oc’h an derven-ze citrouillez ?
Doue en deus miret, ha ræson en deus bet,
Hac, e qement a ra, ra vo Doue meulet.


********