Ag er moyandeu a zou ret quemér eit goarn er burtæt

Eus Wikimammenn
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Rouville, Alexandre-Joseph de (peotramant: Abbé d'Hérouville)
troet gant Guillôme, Joachim.
J.-M. Galles, 1829  (p. 33-37)


CHAPISTRE X.
Ag er moyandeu a zou ret quemér eit goarn er burtæt.


MARI, dré er græce é péhani é oai bet conceüet, n’en deoai quet de zougein a vout gouniet dré er pehet. Neoah hi hum droublas è uélet en Æl péhani e apparissas dehi édan figur un dén.

En Æl-cé ha salud. Quentéh hi a examine én hi hé hunan petra e signifi er salud-cé.

Hi hum gave guet-ou he hunan hac hemb testeu ; assès é quement-cé eit rein dehi un dougeance santel.

Hui a lacou ér bed ur mab, a lar dehi en Æl, ha hui a reï dehou en hanhue a Jesus. Quement-cé a chervigeas hoah eit he zroublein muyoh-mui.

Hi a ouair é éel hum obér er péh e annonce en Æl dehi ; rac n’en dès nitra impossible de Zoué. Hi a glah hemp quin gout é péh fæçon en hum accomplissou er mystér-zé.

Péguement é ma hi aviset ér péh a oulen ! péguement é ma hi arrestet ! Ne lar just meit er péh a zou necessær.

Doh er mercheu-zé é ma æz assès hanauein un inean a ra hé zrezor ag er burtæt.

Boqutt tinér, er burtæt a zouge en disterran hanal. Ur sel, ur guir hé laca de greinein.

Ur verh a gâr er burtæt hac e hanaüe ol er bris ag er vertu-zé, a zouge en occasioneu è péré é éellehai bout blesset, memb er-ré pellan.

Conzeu douce, offreu caër, divizeu memb a zisco bout innoçant, tout é laca de zefi ha d’éhuéhat guet mui a attantion.

Mæs mar faut quement-cé a soin eit goarn er burtæt én hé antiér, a éellein a rér laret é hès ar en doar calz a ineanneu en dès hi conservet ?

Mad vehai ma vehai queméret quement a soin eit conservein er vertu-zé, él a guemérér eit sauvein en apparance a nehi.

Péguement a dut en dès cavet en occasion de gol er vertu-zé én arrouéregueah hac én ur vuhé douce, él livreu dangerus hac én divizeu rai libre.

Calz a verhet crechén a hant liés hac hemb dougeance compagnoneah ré péré n’en dint quet Ælet.

Mar larant é veillant eit hum lacat én abri, me larou dehai é veille ehué en diaul eit ou hol.

Ur verh youanq surtout a gâr er mélationeu, ne vou vuet pél hemb ne vou gouniet d’en hani hé mêlou.

A p’en dé question ag er burtæt, er manq memb a zougeance a zeli lacat de greinein.

Clah e rér cherrein en deulegat ar en dangérieu a gârér ; hac er merche en ou hârér é en attantion a laquér d’ou huhein doh en deulegat.

Ol é omb groeit ag er memb doar. Eellein e ra arrihue guenemb er péh a zou arrihuet guet quement a réral péré en dès hanaüet, dré un expériance trist, pégue ment é ouent goann.

Deustou ma teliér comptein ar er secour a hræce Doué, n’en dé quet permettet eit quement-cé hum lacat en dangér. Er secour-zé n’en dé assuret meit d’er-ré e hum gave én tantation hemb en dout hi clasquet.

Hac en hou pehai hui douguet durand calz a vlaïeu er victoër ar en anemiset ag er burtæt, ne gredet quet neoah é oh sur a hé douguein perpet. Ne cesset quet a hum zefi a nehai hac a hum zefi a hanoh hui-memb.

Beoh fidel de bellat doh en occasioneu pamdiec, péré hum bresant deoh a guement tu a zou, hac a za de vout stancoh dré valice en diaul. Nezé Doué a reï deoh græceu crihue én occasioneu-zé è pére hou pou hum gavet hemb chongeal, hac é péré é ma ret en dout ur vertu son eit dissoh.

O Gùirhiés ! Mam de Zoué, obtenet-teign er græce d’hum zefi a hanan me hunan, de vout avisettoh é ol er péh a rein, de vortifiein me squêndeu, rac hemb en dra-zé n’éellan quet hum gonservein ér burtæt.

N’éellan quet bout ingorto é vein, èl m’en desiran, ag en nombre ag er-ré hou câr, hemb cârein én ur fæçon particuliér ur vertu péhani a zou bet er pèn-caus a hou cloér.

Mam pur ha gùerh, Rouannés ér Gùir hiéset, obtenet-teign er græce de vihuein én ur burtæt quer parfet, ma cavéoh perpet én an er merche-zé doh péhani é hanaüet hou pugalé cârettan.

————